Bezorkowe systemy uprawy
Pierwsze informacje dotyczące możliwości ograniczenia intensywnej uprawy roli pochodzą z lat czterdziestych ubiegłego wieku. W tym czasie opracowano w Anglii zasady tzw. minimalnej uprawy roli.
W latach 60–tych pojawiły się pierwsze doniesienia o siewach bezpośrednich (bez uprawy roli) różnych gatunków roślin uprawnych. W USA, w 1972 roku powołano Centrum Informacyjne Uproszczonych Technologii Upraw. Od 1990 roku obowiązuje tam ustawa, która wprowadza określone zasady gospodarowania w rejonach narażonych na erozję gleby. Zabrania m.in. orek przedzimowych na glebach przeznaczonych pod rośliny jare.
W technologii uprawy buraka cukrowego zauważa się powolne, ale systematyczne przechodzenie z systemów płużnych do systemów uproszczonych. Przyczyną zmian są względy ekonomiczne i przyrodnicze.
Technologia uproszczona zalecana jest również gospodarstwom bezinwentarzowym, nie stosującym obornika, ponieważ przy siewie w mulcz wraca do gleby całość resztek pożniwnych przedplonu oraz całość masy międzyplonu.
W zależności od rodzaju materii organicznej, która pokrywa / konserwuje powierzchnię pola wyróżniamy następujące systemy uprawy w mulcz:
1. Uprawa buraka z siewu w mulcz z międzyplonu (antymątwikowe odmiany gorczycy białej i rzodkwi oleistej, facelia błękitna i inne)
-
a. z orką siewną pod międzyplon
-
b. zamiast orki spulchnienie gleby kultywatorem ścierniskowym
2. Uprawa buraka z siewu w mulcz ścierniskowy (rozdrobniona słoma)
3. Siew bezpośredni (ściernisko, rozdrobniona słoma)
Systemy 1b, 2 i 3 to technologie bezorkowe.
